www.olivervulovic.com

Nemačka – Unutrašnji drang nach osten

U procesu neprekidne satanizacije svega što iole ima levičarski predznak u Saveznoj Republici Nemačkoj a koji zdušno i zajednički sprovode BND i CIA, u Berlinu je ovih dana lansirana nova afera, čiji je glavni akter gospodin Lotar Biski, šef Partije Demokratskog Socijalizma, za one koji svet posmatraju američki, crno-belo, radi se o partiji naslednici nekadašnje komunističke partije u DDR-u. Čitaoce u Srbiji je vredno je podsetiti da je to jedina partija u SR Nemačkoj koja se nedvosmisleno suprostavila NATO agresiji na našu zemlju i koja je u Beograd, u sred bombardovanja slala svoje predstavnike i demonstrirala svoje protivljenje jednom takvom kriminalnom aktu u kojem je učestvovala i njihova država. I u poslednjoj, iračkoj avanturi amerikanaca, partija demokratskog socijalizma je sa više iskrenosti i bez ikakvog politikanstva osudila napad na Irak i njegovu okupaciju za razliku od vlade u Berlinu koja je to više uradila iz straha od biračkog tela i osude od strane ostatka Evrope. Dokaz za to su kasniji samiti nemačkog i američkog predsednika i cenkanja oko koncesija na naftu i druga prirodna bogatstva okupiranog Iraka.

Naime, iz Amerike je stigla dokumentacija koja bi trebala da definitivno potvrdi nagađanja oko Biskove saradnje sa Stazijem, nekadašnjom službom državne bezbednosti Demokratske Republike Nemačke. Ovog uglednog profesora koji je iz levičarskih ubeđenja kao 25-ogodišnjak prebegao iz Zapadne u Istočnu Nemačku, što mu "grehove" čini jos težim, kvazisocijaldemokratska vrhunska Nemačke kao i njena konzervativna opozicija, optužuju da je dugo godina bio u međunarodnom odeljenju Stazija, sve do ujedinjenja Nemačke. Neću pokušavati da objasnim ono što je amerikancima i njihovim saveznicima među nemačkim socijaldemokratama uvek jasno kada su u pitanju odnosi između njihovih špijunskih organizacija i građana, da svaka država ima svoje bezbednosne institucije i organe i da nema ničega čudnog u tome ako građani te države institucionalno ili vaninstitucionalno pokažu spremnost na saradnju ili aktivno učestvuju u aktivnostima koje država preduzima u smislu zaštite svojih interesa u samoj državi ili u inostranstvu. Sa te tačke gledišta, Amerika, Nemačka i Velika Britanija su prave policijske države ako se uzme u obzir na koji sve način njihovi građani sarađuju sa njihovim bezbednosnim organima, voljno ili nevoljno. Amerika, koja se ne libi da pozove na razgovore u lokalna predstavništva CIA-e i FBI-a bilo kog svog turistu, kada se vrati iz neke od država u kojoj ona želi da ostvari neki od svojih ineteresa nebi li tamo potonji ispričao šta je sve u dotičnoj zemlji video i do detalja opisao, prebacuje drugim državama ako nešto slično njihovi državljani urade. Da podsetim samo, Pacovski kanali kao i druge velike operacije spašavanje nacista i njihovih saradnika su se odvijali pred očima američkih obaveštajnih službi koje ni jednog momenta to nisu želele da spreče. O broju nemačkih nacista, njihovih saradnika i špijuna koji su našli uhlebljenje u preteći današnje CIA-e izlišno je i pričati na ovom mestu. O tome su drugi i izneli dovoljno detalja. U Argentini, koja je tek danas, otrgnuta iz američkih ruku i u opštoj bežaniji od američkog diktiranog načina izlaska iz ekonomske krize ( koji je samo produbio krizu u ovoj državi i doveo do njenog totalnog finansijskog raspada) uspeli su tek sada da do kraja otvore dosijea o nacistima koji su u toj zemlji našli spas od pravde pod okriljem peronističke vlade koja je bilo žestoko politički i ekonomski podržavana od Amerikanaca. Današnja Argentina je i gde jure potvrdila da su u toj državi prirodnom smrću i u najvećem blagostanju umrli najveći krvoloci srpskog i jevrejskog naroda. Argentinci su i pokazali dokument kojim se nedosmisleno dokazuje i umešanost katoličke crkve u spašavanju tih zveri u vidu pisma hrvatskih Franjevaca peronističkoj vladi kojim se traži pomoć za Antu Pavelića i ostale ustaške glavešine, dok je Jozef Mengele mirno nastavio da vrši opite koje je započeo pod Hitlerom.

Američka poslovica koja glasi " dobar špijun je dobar samo ako radi za nas" se ovih dana u vidu demonizacije gospodina Lotara Biska gromoglasno vraća na javnu scenu jer ulog je veliki : ujediniteljski trans u Istočnoj nemačkoj je prosao, sve je više nezaposlenih, iseljavanje iz Nemačke poprima zabrinjavajuće forme, socijalna raslojavanja su sve veća i transparentnija, privreda je svedena na kooperantske i lon firme za velike u zapadnom delu države, što će jednog dana dovesti do preispitivanja građana u jednom drugom smeru - u redu ujedinili smo se po njihovim pravilima ali žasto ne bi smo sada imali humaniju i čoveka i države dostojniju privredu i ekonomiju i kod njih i kod nas- a predvodnik i poltički predstavnik tog dela nemačkih građana kada njihov broj dostigne kritičnu masu će,, pogađate, biti baš Partija demokratskog socijalizma, te je iz tih razloga treba na svakodnevnoj bazi uništavati i a njene čelnike izvrgnuti javnoj osudi pa makar dokazi za takve radnje bili i nepouzdani ili iskreirani. U tom smislu, napad na Lotara Biska treba posmatrati kao na još jedan iz niza napada koji nemačka vlada vodi protiv dela sopstvenih građana koji imaju drugacija politička uverenja od sa Amerikancima ranije dogovorenih i dopuštenih. Hajka na Lotara Biske-a, poput hajki koje su vođene protiv bivšeg istočno-nemačkog ambasadora u SRJ nakon objavljivanja knjige o Srbima i Srbiji ili silnih nezamislivih uvreda na račun nemačkih parlamentaraca iz redova Partije demokratskog socijaliz koji su posetili Srbiju i Miloševića za vreme NATO bombardovanja kao i silne uvrede koje su istrpeli oni članovi Zelenih koji su bili protiv napada na SRJ od strane ratnog zločinca Joske Fišera, pokazuju da ni u samoj Nemačkoj neće doći do državnog konačnog otklona od imperijalnih i neokolonijalnih aspiracija sve dok u njoj samoj ne dođe do uspostavljanja istinske a ne našminkane demokratije u kojoj predstavnici drugacijeg misljenja neće biti izloženi državnom teroru i šikaniranju. U međuvremenu mogu da uče od tzv. "Miloševićke Srbije" na primeru današnjeg DOS-a koji je u punom sastavu i neoštećen pregrmeo period u Srbiji, koji su nemačka i američka vlada nazvali u jeku najveće demonizacije Srbije i Srba, periodom diktature i mraka. Oktobar je sve blizi, a to je mesec koji Srbiju neprestano podseća na jednu Nemačku koju bi smo skupa sa Nemačkom iz 1999-e hteli da zaboravimo i nije na nama da činimo korake u tom smeru sve dok Nemačka čini ono što čini kako prema istinskim levičarima u svojoj zemlji i što poslednjih godina čini Srbima na Balkanu. Lotar Biske će biti samo još jedna nova, domaća žrtva u najnovijem drang-u nach osten, iz kojeg god nemačkog osvajačkog oka gledali ,onog koji gleda prema Lajpcigu ili onog prema Balkanu.